De amfibieen zoals kikkers, padden, salamanders en wormsalamanders vormen een klasse tussen van koudbloedige dieren welke verschillende stadia kennen in hun leven dat we metamorfose noemen. Het larvale stadium wordt ondergaan onderwater waarbij de larven kieuwen hebben om mee te ademen. Gebruiken de volwassenen dieren longen om zuurstof uit de lucht te halen. Bij veel van deze dieren is het ademen van de lucht alleen vaak niet genoeg daarom kunnen zij ook zuurstof opnemen via hun huid. De huid is glad en bevat een aantal zweetklieren.
Amfibieen zijn wel meer dan driehonderd miljoen jaar oud daardoor is er een enorme diversiteit in soorten ontstaan. Hedendaags zijn er wel meer dan drieduizend verschillende soorten bekend. De eerste soorten amfibieen waren dieren die voornamelijk op de zeebodem leefden er werden soms wel 5 meter lang. Ondanks amfibieen ver zijn geevolueerd is het niet mogelijk om hun gehele leven op het land te blijven. Ze keren altijd terug naar water om hun fragiele eitjes te leggen.
De amfibieen skelet bestaat meestal uit botten. De ruggengraat is de basis en bestaat uit wervels met de aanhechtingen. Ook komen we vaak genoeg skeletten tegen met extremiteiten waarbij bijvoorbeeld de ribben onderontwikkeld zijn.
De amfibieen gebruiken de longen voor hun ademhaling, dit gebeurt op een unieke wijze omdat er geen borst of ademhaling spieren aanwezig zijn, hierdoor slikken zijn zuurstof in. De bloedsomloop is anders in vergelijking met een vis. Het hart bestaat uit twee aders en een hartkamer. Zuurstofloos bloed gaat de rechter ader in welke uitkomt in de hartkamer. Het zuurstofrijk bloed komt de kamer binnen via de linker ader. Dit betekent dus dat er een mengel van zuurstof en zuurstofloos bloed in de hartkamer is. Een gedeelte hiervan gaat naar de longen en de rest stroomt het lichaam in.
We kunnen de amfibie klas verdelen in twee groepen : salamanders en kikkers. Salamanders bewonen zoet water en vochtige plaatsen. Zoals hun naam al aangeeft hebben ze een staart. Kikkers en padden hebben hierin tegen geen staart. Er zijn een groot aantal verschillende soorten die verschillen in kleur, grootte, reproductie, levensduur, vocalisatie, gedrag en eetgewoonten. Sommige soorten kunnen zelfs gif produceren in de huid klieren. Hedendaags worden nog steeds nieuwe interresante soorten ondekt en jammer genoeg worden ook steeds meer soorten voornamelijk door de mens met uitsterven bedreigt.